Wskazówka
Klikając w pokaz fotografii w szczegółach miejsca lub wyprawy przejdziesz do galerii zdjęć.
Logowanie
Login:
Hasło:
Załóż konto
Zapomniałeś hasła?
MIEJSCE - "Mykeny"
Miejsce należy do wyprawy "Grecja kontynentalna"
Ilość odsłon: 70
Dodany przez aseretka 2011-08-16 20:39:22
(0 komentarzy)
Państwo:Grecja
Kontynent:Europa
Kategoria:Atrakcja turystyczna

Mury liczącego ponad 3,5  tysiąca lat grodu wciąż sprawiają wrażenie ponurych i niedostępnych. W latach 1600-100 p.n.e. rezydowali tu potężni królowie: Arteusz, Agamemnon i Orestes, opisywani w mitologii i licznych poematach.

Ruiny Myken to pozostałości warownego grodu z okresu XIV-XIII w. p.n.e. Do dziś z dawnych zabudowań zachowały się tylko bardzo skąpe resztki w postaci potężnego muru obronnego o długości 900 m i grubości ok.10 m oraz głównej bramy zwanej Bramą Lwów.

Obramowanie bramy tworzą dwa pionowo ustawione bloki kamienne, a trzeci potężny blok stanowi nadproże o długości 4,5 m i grubości ok. 2 m. Umieszczoną nad nią kamienna płytę o grubości 70 cm zdobi unikalny relief, będący przykładem sztuki mykeńskiej, przedstawiający stojące z dwóch stron kolumn lwice. Płaskorzeźba ta miała obrazować potęgę miasta oraz sygnalizować przybyszom, że zbliżają się do świętego miejsca.

Wewnątrz obwarowań, po prawej stronie od Lwiej Bramy, położony był okręg cmentarny oddzielony o zabudowań mieszkalnych wewnętrznym murem kamiennym. Widać tu wykute w podłożu skalnym prostokątne groby szybowe o różnej wielkości,  pochodzące z XVI-XV w p.n.e. Mają one postać prostokątnych jam  wykutych w podłożu skalnym o głębokości od jednego do kilku metrów  W pięciu odkrytych przez Schielemana szybach znaleziono w 1876 r. 19 szkieletów, złote maski pośmiertne, szaty pokryte listkami ze złota, biżuterię, broń i naczynia pochodzące z XVI w. p.n.e.

Od Lwiej Bramy droga wiodła do pałacu władcy położonego w najwyższej części akropolu. Dwukondygnacyjny zespół zabudowań rozlokowany na różnych poziomach  składa się z wielu pomieszczeń. Najważniejszą część pałacu stanowił megaron z kolumnowym przedsionkiem otwierającym się w stronę dziedzińca. Pośrodku tej dużej, pokrytej malowidłami sali o wymiarach 13 x 12 m ulokowane było palenisko otoczone czterema kolumnami. Po przeciwległej stronie przylegającego do megaronu dziedzińca znajdowała się sala tronowa. Szereg innych wnętrz pałacowych stanowiły różnego typu pomieszczenia mieszkalne, gospodarcze i kultowe. W sąsiedztwie pałacu stały natomiast inne domy zamieszkiwane przez wysokich dostojników lub inne osoby blisko związane z królem.

Na zewnątrz murów usytuowany był okręg monumentalnych grobów kopułowych zwanych tolosami, w których chowano władców Myken oraz członków ich najbliższej rodziny. Do komór grobowych, z tworzącą kopułę nagromadzoną w górze warstwą kamieni, prowadzą specjalne dojścia dronosy, obramowane z obu stron ścianami z ciosanych kamieni. Nad komorą grobową usypywano jeszcze kopiec, na którym umieszczano kamienną stelę. Najsłynniejsze dwa grobowce to pochodzący z XIII w. p.n.e. Grób Agamemnona zwany w starożytności Skarbcem Arteusza oraz Grób Klitajmestry. W 1876 r. Henryk Schieleman wydobył z królewskich grobowców złote skarby o łącznej wadze 14 kg, wśród których znajduje się słynna złota pośmiertna maska uznawana za twarz Agamemnona

Dobrze zachowany jest szczególnie Grób Agamemnona, do którego prowadzi dromos – droga o długości 36 m szerokości 6 m, ograniczona z obu stron cyklopim murem. Wysoka na 5,4 m brama, z typowym dla mykeńskiej architektury trójkątem odciążającym, wiedzie do pomieszczenia grobowego o wysokości 13,5 m i średnicy 14,5 m. W przeszłości portal ozdobiony był dekoracjami, z których do dziś zachowały się tylko skromne resztki. Wnętrze dużej sklepionej komory również było bogato zdobione, jednakże właściwy grób usytuowany był jednak w niewielkiej bocznej sali.

Nieco późniejszy, zbudowany ok. 1225 r. p.n.e. jest Grób Klitajmestry, mający prawie takie same rozmiary, jak grób jej małżonka. 

(1 głos , średnia 1)
Zagłosuj:
Dodaj komentarz Poleć znajomemu